(1922-1983)
Poeta, prozaik, dramatopisarz. Studia polonistyczne rozpoczął na tajnym UW, kontynuował je po wojnie. Przeżył powstanie warszawskie i opisał je po upływie ćwierć wieku w \"Pamiętniku z powstania warszawskiego\" (1970). Po upadku powstania został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Pracował dorywczo (na poczcie, jako reporter, jako autor tekstów i piosenek dla dzieci), debiutował jako poeta dopiero w 1956 r. tomikiem \"Obroty rzeczy\", który od razu przyniósł mu rozgłos. Kolejne tomiki to \"Rachunek zachciankowy\" (1959), \"Mylne wzruszenia\" (1961), \"Było i było\" (1965), \"Odczepić się\" (1978), \"Oho\" (1979) oraz tomy prozy: \"Donosy rzeczywistości\" (1973), \"Szumy, zlepy, ciągi\" (1976), \"Zawał\" (1977).
Był współtwórcą eksperymentalnego Teatru na Tarczyńskiej (1955-1963), a swoje utwory dramatyczne opublikował w 1973 r. pt. \"Teatr Osobny\". Tym epitetem nazwać by można całą twórczość Białoszewskiego, jest ona \"osobna\", nie mieści się w żadnym nurcie literatury współczesnej: jest lingwistyczna, metafizyczna i realistyczna
Wszystko o... Miron Białoszewski
-
Epoki:
-
Pisarze:
-
Streszczenia:
-
Fragmenty lektur:
-
Linki:
